تبلیغات
آرسنال تیمی برای همیشه - هواداری دنیای عجیبی دارد....
صفحه اول آرشیو مطالب پست الكترونیك تماس با ما قالب وبلاگ RSS 2.0

آرسنال تیمی برای همیشه
وبلاگ تاریخی و تحلیلی باشگاه آرسنال

به عنوان مقدمه :

تشكر ویژه ای از تمامی هواداران خوب و خونگرم آرسنالی دارم كه با قلم های زیبایشان بنده  را مورد لطف و محبت خویش قرار دادند .  ( دوستدار یكایك شما عزیزان هستم )

به عنوان آغاز :

هواداری دنیای پیچیده خودش را دارد

در اواخر دهه نود میلادی دو فیلم ورزشی را دیدم .

فیلم اول با عنوان  FAN با بازی بازیگر محبوبم رابرت دونیرو . این فیلم به ماجرای یك قهرمان ورزشی ( بیس بال )  بسیار محبوب و همچنین یك طرفدار دو آتشه اش ( یا همان FAN ) می پرداخت . هوادار آنچنان شیفته قهرمانش بود و او را دوست می داشت  كه در مرحله ای شروع به انتقاد از نحوه بازی قهرمانش پرداخت و در این مسیر آنچنان به پیش رفت كه وارد زندگی خصوصی قهرمانش شده  و بدلیل انتقادی كه به نحوه بازی قهرمانش داشت ، فرزند او را  به گروگان گرفت و .... در نهایت قهرمان ورزشی به دشواری و با كمك پلیس و ... توانست خود و خانواده اش را از این مهلكه برهاند .

فیلم دوم با عنوان  fever pitch یا زمین مهلتب با بازیگری كالین فرث ( بازیگر فیلم نطق پادشاه و برنده جایزه اسكار ) . این فیلم به ماجرای یك معلم كه طرفدار دو آتشه باشگاه آرسنال بود می پرداخت . او در زندگی خصوصی اش نیز دچار مشكل بوده و به دلیل شیفتگی بیش از حدش به باشگاه آرسنال كه سایه بر تمامی زندگی اش افكنده بود  نمی توانست ارتباط درستی با همسرش ( یا نامزدش ) برقرار كند . به بخشی از نجواهای او توجه كنید : هر وقت احساس می كنم كه در زندگی خصوصی ام همه چیز رو به راه و مرتب است در واقع در باشگاه آرسنال همه چیز خوب است و تیم در شرایط مطلوب و در حال نتیجه گیری است و هروقت احساس یاس و ناامیدی می كنم می بینم كه در واقع اوضاع در باشگاه خوب به پیش نمی رود  ( نقل به مضمون )  

در پایان فیلم و پس از قهرمانی شور انگیز آرسنال در سال 1989 در ورزشگاه  خانگی لیورپول  و در اوج شادی و هیجان  ، مرد و زن احساس می كنند كه می توانند به یكدیگر نزدیك و بر مشكلاتشان فائق شوند  .

( اگر اشتباه نكنم دو یا سه سال پیش این فیلم در ایام نوروز از تلویزیون ایران نیز پخش گردید )

نمی دانم شاید گاهی اوقات هر كدام از ما هواداران  ممكن است به یكی از این دو حالت فوق  دچار شده  و از خشم از خود بی خود شده  ،احساسات شدید از شدید خود بروز داده و ناراحتی مان در قالب كلمات نا مناسب و الفاظ نادرست عیان نمائیم و یا ممكن است چنان در خود فرو برویم كه بر تمامی زندگی مان سایه آن گسترده شود و  از برقراری ارتباط درست با دنیای بیرون هم ناتوان گردیم .

اما من به شخصه دوست دارم جزو دسته سوم یعنی  آندسته آز هوادارانی باشم كه در پایان بازی با وجود تمامی ناراحتی ،تاسف و تاثر ، باخت را پذیرفته و  برای تیم قهرمان و محبوب خود  دست بزنم .  

هر كدام از ما هواداران دنیای خاص خود و همچنین دلایل خاص خودمان را برای هواداری داریم و  مطمئن هستم دلیل آن نمی تواند پرافتخار بودن در جزیره و یا در اروپا و عناوین و قهرمانی های متعدد باشد كه اگر اینگونه باشد تیم های دیگری وجود دارند كه بسیار پرافتخار ترند . 

 این جمله طلایی آرسن ونگر را به خاطر بسپارید : به آنچه كه هستیم افتخار كنید

به عنوان پایان بندی  :

امید به آینده

بنا را بر این گذاشته بودم كه با شروع فصل جدید به بررسی لیگ برتر بپردازم و با سلسله مطالبی  ( البته در حد بضاعتم ) در خدمت شما دوستان و هواداران عزیز باشم ، ولی خوب شرایط فصل و اتفاقات آن  طوری پیش رفت  كه این امكان محقق نگردید .

 فكر می كنم همه ما آرسنالی ها خطر را احساس كرده ولی شدتش را به این اندازه پیش بینی نكرده بودیم  .  به هرحال به اعتقاد من همانگونه كه تیم هم اكنون در حال بازسازی روحی است و نیاز به چند برد بسیار خوب دارد ، هواداران هم باید از لحاظ روحی بازسازی شده و با شرایط جدید مطابق گردند و هدف كلی من از طرح مطالب فوق نیز همین بوده است .

اعتقادی به  پیش بینی آینده نداشته و آن را چندان كار درستی نمی دانم و نمی خواهم از هم اكنون قضاوت نمایم ولی با این وجود فكر می كنم آرسنال از این شرایط  خارج شده و دوباره به ریتم و فرم مطلوب خود باز می گردد .

با تشكر از گانرز تراست.





طبقه بندی: آخرین اخبار، مقالات،
نوشته شده در تاریخ 1390/06/27 توسط مصطفی فرشادیان
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک


قالب میهن بلاگ

download

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

قالب بلاگ اسکای

قالب پرشین بلاگ

اخلاق اسلامی

قالب وبلاگ